Ο ρόλος της διατροφής κατά του Καρκίνου του Προστάτη

Μπορεί η υιοθέτηση μιας πιο υγιεινής διατροφής να βοηθήσει στη μάχη του καρκίνου του προστάτη; Παίζει ρόλο στην πρόληψη ή και στην αντιμετώπιση του; Αυτό είναι ένα ερώτημα το οποίο υποβάλουν άντρες που έχουν διαγνωστεί πρόσφατα με καρκίνο του προστάτη.

Ο ρόλος της διατροφής κατά του καρκίνου του προστάτη

Ο καρκίνος του προστάτη (PC) είναι η τρίτη πιο συχνά διαγνωσμένη μορφή καρκίνου στους άνδρες, η έκτη πιο συχνά διαγνωσμένη μορφή καρκίνου στο σύνολο του πληθυσμού, η κύρια αιτία θνησιμότητας στις ΗΠΑ άνδρες, ενώ ο επιπολασμός του συνεχίζει να αυξάνεται σε όλο τον κόσμο, ιδίως σε χώρες όπου οι άνδρες καταναλώνουν μια δίαιτα «δυτικού τύπου», σύμφωνα με το Αμερικανικό Ινστιτούτο για τον Καρκίνο Έρευνας & το Παγκόσμιο Ταμείο Έρευνας για τον Καρκίνο (AICR & WCRF). H σωστή διαιτητική θεραπεία αποτελεί τη βασικότερη, μη-επεμβατική πρόταση για τη μείωση του κινδύνου εμφάνισης του καρκίνου του προστάτη (Prostate Cancer-PC), αλλά και την εξέλιξή του.

Πολυάριθμες επιδημιολογικές, προκλινικές και κλινικές, μελέτες υποδεικνύουν τον πιθανό ρόλο της διαιτητικής πρόσληψης στη συχνότητα εμφάνισης και εξέλιξης του καρκίνου του προστάτη. Σύμφωνα με την ισχύουσα βιβλιογραφία υπάρχουν διαιτητικοί παράγοντες αλλά και διατροφικές συνήθειες που σχετίζονται με τη συχνότητα εμφάνισης και εξέλιξης του προστάτη. Παράγοντες όπως η χαμηλή πρόσληψη υδατανθράκων, η πρωτεΐνη σόγιας, τα ωμέγα-3 (ω-3) λιπαρά, το πράσινο τσάι, οι ντομάτες και τα προϊόντα ντομάτας έχουν συσχετιστεί με τη μείωση του κινδύνου PCa ή την εξέλιξη του. Την ίδια στιγμή, η υψηλότερη πρόσληψη κορεσμένου λίπους και τα υψηλότερα επίπεδα της β-καροτίνης βρέθηκε ότι μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο, ενώ φαίνεται ότι μπορεί να υπάρχει μια σχέση σχήματος «U» ανάμεσα στο φυλλικό οξύ, τη βιταμίνη C, τη βιταμίνη D και την πρόσληψη ασβεστίου με τον κίνδυνο προστάτη.

Αρκετές μελέτες έχουν δείξει ότι σε χώρες όπου οι άνδρες καταναλώνουν μία τυπική "δυτική" διατροφή η οποία περιέχει μια μεγάλη ποσότητα κρέατος, η συχνότητα εμφάνισης του καρκίνου του προστάτη, ιδιαίτερα του επιθετικότερου τύπου καρκίνου του προστάτη, είναι υψηλότερη από ότι στις χώρες όπου τα φυτικής προελεύσεως τρόφιμα είναι το πιο βασικό μέρος της διατροφή, όπως συμβαίνει στη μεσογειακή διατροφή.

Ο συνδυασμός όλων των ευεργετικών παραγόντων για τη μείωση του κινδύνου του προστάτη σε ένα υγιές διατροφικό πρότυπο μπορεί να είναι η καλύτερη διατροφική παρέμβαση. Αυτό το πρότυπο πρέπει να περιλαμβάνει φρούτα και λαχανικά, να έχει μειωμένη πρόσληψη επεξεργασμένων υδατανθράκων, συνολικού και κορεσμένου λίπους, και μειωμένη πρόσληψη επεξεργασμένων προϊόντων κρέατος π.χ. αλλαντικών.

Παράγοντες όπως η εθνικότητα, η καταγωγή, η ηλικία, γενετικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες, όπως η διατροφή, επηρεάζουν τον κίνδυνο της εμφάνισης καρκίνου του προστάτη, ενώ σημαντική είναι και η επίπτωση της κληρονομικότητας δεδομένου ότι όσοι έχουν συγγενή πρώτου βαθμού με άτομο με καρκίνο προστάτη έχουν τριπλάσια πιθανότητα εμφάνισής του.

Γνωρίζουμε ότι όταν ένας ασθενής είναι σε θεραπεία για κάποια μορφή καρκίνου, είναι πιο σημαντικό από ποτέ να τρέφεται σωστά και να ακολουθεί την πιο κατάλληλη διατροφή και να παραμένει σε μια ισορροπημένη διατροφή, που είναι συχνά ιδιαίτερα δύσκολο λόγω πολλών παραγόντων. Το σώμα, σε αυτήν την κατάσταση, «υπερλειτουργεί» για την καταπολέμηση του καρκίνου, ενώ την ίδια στιγμή προσπαθεί να «επισκευάσει» τα υγιή κύτταρα που μπορεί να έχουν υποστεί βλάβη ως παρενέργεια της όποιας θεραπείας όπως είναι η χημειοθεραπεία και η ακτινοβολία. Την ίδια στιγμή, πολλές θεραπείες για τον καρκίνο - ιδιαίτερα η χημειοθεραπεία - έχουν παρενέργειες που επηρεάζουν αρνητικά τη δύναμη και την αντοχή και μειώνουν την όρεξή για πρόσληψη τροφής.

Διατροφικοί παράγοντες που συμβάλλουν στη μείωση του κινδύνου καρκίνου του προστάτη

Υδατάνθρακες

Δεδομένης της υπόθεσης ότι η ινσουλίνη είναι ένας αυξητικός παράγοντας για τον PCA, έχει υποτεθεί ότι η μείωση των υδατανθράκων και κατ’ επέκταση της ινσουλίνης ορού μπορεί να επιβραδύνει την ανάπτυξη του προστάτη. Πράγματι, σε ζωικά μοντέλα, είτε μια μη-υδατανθρακούχα δίαιτα (NCKD) είτε μια δίαιτα χαμηλή σε υδατάνθρακες (20% kcal ως υδατάνθρακες) έχει θετικές επιδράσεις στην επιβράδυνση της ανάπτυξης του όγκου του προστάτη. Σε μελέτες σε ανθρώπους, φάνηκε ότι η υψηλή πρόσληψη επεξεργασμένων υδατανθράκων συσχετίστηκε με αυξημένο κίνδυνο προστάτη. Εκτός από την ποσότητα των υδατανθράκων, ο τύπος των υδατανθράκων μπορεί να επηρεάσει τον προστάτη. Για τη μείωση του προστάτη μέσω του μεταβολισμού των υδατανθράκων διερευνάται η θεραπεία με μετφορμίνη. Παρά τις δυνατότητες για τη μείωση του συνόλου ή των απλών υδατανθράκων για τον έλεγχο του προστάτη, λείπουν ακόμα στοιχεία από τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες (RCT).

Πρωτεΐνη

Το ιδανικό επίπεδο της πρόσληψης πρωτεϊνών για τη βέλτιστη συνολική υγεία ή την υγεία του προστάτη είναι ακόμα ασαφής. Παρά τη δημοτικότητα της χαμηλής σε υδατάνθρακες δίαιτας, που είναι ταυτόχρονα υψηλή σε πρωτεΐνες, πρόσφατες μελέτες σε ανθρώπους ανέφεραν ότι η χαμηλή πρόσληψη πρωτεΐνης συσχετίστηκε με χαμηλότερο κίνδυνο για καρκίνο και τη συνολική θνησιμότητα μεταξύ των ανδρών 65 και νεότερους. Μεταξύ των ανδρών ηλικίας άνω των 65 ετών, η χαμηλή πρόσληψη πρωτεΐνης συνδέεται με υψηλότερο κίνδυνο για καρκίνο και τη συνολική θνησιμότητα. Ο ρόλος των διατροφικών πρωτεϊνών και της πρωτεΐνης σε αναλογία με τους υδατάνθρακες για την ανάπτυξη και την εξέλιξη του προστάτη απαιτεί περαιτέρω μελέτη.

Όσο αφορά τις ζωικές πρωτεΐνες, το κρέας των ζώων, η οποία είναι μια πηγή πρωτεΐνης στη Δυτική δίαιτα, δεν αποτελείται μόνον από πρωτεΐνη, αλλά επίσης και από λίπος, χοληστερόλη, μέταλλα και άλλα θρεπτικά συστατικά. Η ποσότητα αυτών των θρεπτικών ουσιών συμπεριλαμβανομένων των λιπαρών οξέων μπορεί να διαφέρουν από το ένα ζωικό κρέας στο άλλο. Μελέτες έχουν δείξει ότι η κατανάλωση πουλερικών χωρίς πέτσα, το οποίο είναι χαμηλότερο σε χοληστερόλη και κορεσμένα λιπαρά από πολλά κόκκινα κρέατα, δεν συνδέθηκε με την υποτροπή ή εξέλιξη του προστάτη. Ωστόσο, η κατανάλωση ψημένων πουλερικών συσχετίστηκε αντίστροφα με τον προστάτη, ενώ το μαγειρεμένο κόκκινο κρέας σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο προχωρημένου προστάτη. Από την άλλη, η κατανάλωση ψαριών μπορεί να σχετίζεται με μειωμένη θνησιμότητα προστάτη, αλλά η υψηλή θερμοκρασία μαγειρικής παρασκευής του ψαριού μπορεί να συνεισφέρει προς την PCA καρκινογένεση.

Μια άλλη κοινή πηγή πρωτεΐνης είναι τα γαλακτοκομικά προϊόντα, όπως γάλα, τυρί και γιαούρτι. Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι τα γαλακτοκομικά σχετίζονται με αυξημένο συνολικά κίνδυνο προστάτη, αλλά όχι με επιθετικό ή θανατηφόρο τύπου προστάτη. Στη Physicians Health Study με 21.660 άνδρες, η συνολική κατανάλωση γαλακτοκομικών βρέθηκε να σχετίζεται με αυξημένη συχνότητα εμφάνισης προστάτη. Αν και το ακριβές συστατικό των γαλακτοκομικών προϊόντων που ενοχοποιείται είναι άγνωστο, οι υψηλές συγκεντρώσεις των κορεσμένων λιπαρών και ασβεστίου μπορεί να εμπλέκονται. Δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα για την παροχή συστάσεων που να σχετίζονται ειδικά με τα γαλακτοκομικά προϊόντα ή την πρόσληψη πρωτεΐνης γαλακτοκομικών και τον κίνδυνο του προστάτη ή την εξέλιξη του.

Τέλος, όσο αφορά τις φυτικής προέλευσης πρωτεΐνες, η σόγια και τα προϊόντα με βάση τη σόγια είναι πλούσια σε πρωτεΐνες και σε φυτοοιστρογόνα που μπορούν να διευκολύνουν την πρόληψη του προστάτη, αλλά ο ρόλος της στην PCA είναι ασαφής. Πολλές μελέτες εξετάζουν την κύρια ισοφλαβόνη στη σόγια, τη γενιστεΐνη (genistein)που μπορεί να τροποποιήσει συγκεκριμένες διαδικασίες που σχετίζονατι με την έκφραση σε κύτταρα προστάτη και μπορεί να ασκήσει αντικαρκινική δράση σε σχέση με ρύθμιση αρκετών microRNAs. Οι ισοφλαβόνες της σόγιας φαίνεται επίσης ότι αναστέλλουν την ανάπτυξη τόσο των καλοήθων, όσο και των κακοήθων επιθηλιακών κυττάρων του προστάτη in vitro. Σύμφωνα με πολλές μελέτες, μια διατροφή που περιέχει προϊόντα σόγιας όπως π.χ. το tofu (τυρί σόγιας) έχει συνδεθεί με μειωμένο κίνδυνο καρκίνου του προστάτη.

Οι κλινικές μελέτες πρέπει να εξετάσουν περαιτέρω το ρόλο της σόγιας και ισοφλαβονών σόγιας στην πρόληψη ή τη θεραπεία του προστάτη.

Λίπος

Τα ευρήματα της έρευνας που εξετάζουν την κατανάλωση λίπους σε σχέση με τον προστάτη ή την εξέλιξη του είναι αντικρουόμενες. Τόσο η συνολική απόλυτη πρόσληψη  του διατροφικού λίπους όσο και η σύνθεση των λιπαρών οξέων μπορεί να αφορούν την έναρξη και/ή την εξέλιξη του PCa. Ενώ οι μελέτες σε ζώα δείχνουν επανειλημμένα ότι η μείωση της διαιτητικής πρόσληψης λίπους επιβραδύνει την ανάπτυξη του όγκου και ότι οι υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά δίαιτες, ειδικά ζωικού λίπους σχετίζονται με την αύξηση του προστάτη, τα ανθρώπινα δεδομένα είναι λιγότερο συνεπή. Φαίνεται ότι είναι πιο πιθανό ο τύπος του λιπαρού οξέος και όχι το συνολικό ποσό να παίζει ένα σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη και την πρόοδο του PCa αφούσυμφωνα με μελέτες η κατανάλωση περισσότερων φυτικών λιπαρών συσχετίστηκε με μειωμένο κίνδυνο προστάτη

Τα στοιχεία που αφορούν επίσης τα ωμέγα-6 και τα ωμέγα-3 πολυακόρεστα λιπαρά οξέα (PUFA) της κατανάλωσης και κίνδυνος προστάτη είναι επίσης αντικρουόμενες. Ενώ υπάρχουν στοιχεία που να υποστηρίζουν μια σύνδεση μεταξύ της αυξημένης πρόσληψης ω-6 PUFA (που προέρχονται κυρίως από καλαμποκέλαιο) και του κινδύνου της συνολικής και της υψηλής ποιότητας του προστάτη, δεν είναι όλα τα δεδομένα που υποστηρίζουν μια τέτοια σύνδεση. Στην πραγματικότητα, η μεγαλύτερη πρόσληψη πολυακόρεστων λιπαρών οξέων συσχετίστηκε με χαμηλότερη ολική θνησιμότητα μεταξύ των ανδρών με μη μεταστατικό προστάτη σε μεγάλη μελέτη με Επαγγελματίες Υγείας

Αντίθετα, τα ω-3 πολυακόρεστα λιπαρά οξέα, τα οποία βρίσκονται κυρίως σε λιπαρά ψάρια, μπορεί να επιβραδύνουν την ανάπτυξη του προστάτη μέσω μιας σειράς μηχανισμών. Τα λιπαρά ψάρια -όπως ο σολομός, οι σαρδέλες, ο τόνος και η πέστροφα- περιέχουν τα γνωστά πλέον για τις ποικίλες ευεργετικές τους δράσεις λιπαρά οξέα, που ονομάζονται ωμέγα-3 και έχουν συνδεθεί με μειωμένο κίνδυνο καρκίνου του προστάτη. Μεμονωμένες μελέτες με χρήση λιναρόσπορου (επίσης πλούσια πηγή ω3) έδειξαν επίσης συσχέτιση με την πρόληψη του καρκίνου. Απαιτείται όμως περαιτέρω έρευνα για να κατανοήσουν καλύτερα το ρόλο των ω-3 πολυακόρεστων λιπαρών οξέων στην πρόληψη ή τη θεραπεία του προστάτη.

Οι βιταμίνες και φυτοχημικά συστατικά

Τα ιχνοστοιχεία, οι βιταμίνες, όπως π.χ. οι βιταμίνες C και Ε και τα φυτοχημικά (π.χ. τα καροτενοειδή, τα φλαβονοειδή, τα φυτοοιστρογόνα), έχει αποδειχθεί ότι διαθέτουν αντικαρκινογόνες ιδιότητες. Τα καροτενοειδή, που βρίσκονται κυρίως στα κίτρινο-πορτοκαλί λαχανικά και τα φρούτα και τα σταυρανθή λαχανικά έχει αποδειχθεί ότι επιβραδύνουν την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων και αναστέλλουν την προώθηση του όγκου.

Η βιταμίνη Ε έχει προστατευτική δράση κατά διαφόρων μορφών καρκίνου, κυρίως λόγω της αντιοξειδωτικής της δράσης. Η βιταμίνη Ε συμβάλλει στη μειωμένη εμφάνιση του καρκίνου του προστάτη και φαίνεται ότι υπάρχει μια ‘πιθανή’ σχέση μεταξύ πρόσληψης βιταμίνης Ε και μειωμένου κινδύνου για εμφάνιση καρκίνου του προστάτη. Η κατανάλωση της σε επίπεδα άνω των 400 IU βρέθηκε να συνδέεται με την αύξηση της θνησιμότητας κάθε αιτιολογίας. Αυτά τα στοιχεία δείχνουν ότι τα συμπληρώματα βιταμίνης Ε μπορεί να μειώσουν τον κίνδυνο του καρκίνου, ιδιαίτερα σε καπνιστές και σε άτομα με χαμηλά επίπεδα ορού. Ωστόσο, υψηλή πρόσληψη βιταμίνης Ε(400 IU) μπορεί να αποδειχθεί επιβλαβής.

Η κύρια δραστική μορφή της βιταμίνης D, 1,25 διυδροξυβιταμίνης D3 (καλσιτριόλη) που βοηθά στο σωστό σχηματισμό των οστών, προκαλεί διαφοροποίηση ορισμένων κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος, και αναστέλλει προ-καρκινικά μονοπάτια, όπως ο πολλαπλασιασμός και η αγγειογένεση, και έχει προταθεί ότι μειώνουν τον κίνδυνο για PCa. Ωστόσο, τα ευρήματα εξακολουθούν να είναι ασαφή.

Επίσης, η βιταμίνη Κ έχει υποτεθεί ότι μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη του προστάτη μέσω της μείωσης του βιοδιαθέσιμου ασβεστίου. Προκλινικές μελέτες δείχνουν ότι ο συνδυασμός των βιταμινών C και Κ έχουν ισχυρή δραστικότητα κατά του όγκου in vitro και ενεργούν ως χήμειο- και ραδιο-ευαισθητοποιητές in vivo.Μερικά φλαβονοειδή έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες, που οδηγούν σε δέσμευση των ελεύθερων ριζών και στη μείωση της οξειδωτικής βλάβης του DNA και πιθανώς καρκίνο.

Ντομάτα και λυκοπένιο

Το λυκοπένιο είναι ένα καροτενοειδές, που κατά κύριο λόγο βρίσκεται σε ντομάτες και σε φρούτα όπως το καρπούζι, το οποίο περιορίζει την οξειδωτική βλάβη σε κυτταρικά μακρομόρια. Η κατανάλωση του λυκοπένιου, σύμφωνα με μελέτες, παρουσιάζει αντιστρόφως ανάλογη σχέση με την εμφάνιση των συμβαμάτων καρκίνου του προστάτη σε μελέτες ασθενών-μαρτύρων. Η πρόσληψη ντομάτας και τα επίπεδα λυκοπένιου στον ορό του αίματος, συνδέονται με μειωμένη συχνότητα εμφάνισης καρκίνου προστάτη ή την εξέλιξη των καρκίνων σε τρεις τελευταίες μελέτες ασθενών-μαρτύρων.

Ρόδι

Η φλούδα και τα φρούτα της ροδιάς είναι πλούσια σε ελλαγιταννίνες που μεταβολίζονται εύκολα στην ενεργή μορφή ελλαγικό οξύ στην εντερική χλωρίδα. Τα προκλινικά πειράματα δείχνουν ότι ελλαγιταννίνες αναστέλλουν τον πολλαπλασιασμό του προστάτη και της αγγειογένεσης υπό συνθήκες υποξίας.

Πράσινο τσάϊ

Το πράσινο τσάι περιέχει μια σειρά από αντιοξειδωτικές πολυφαινόλες συμπεριλαμβανομένων των κατεχίνων, όπως επιγαλλοκατεχίνη (EGCG), επιγαλλοκατεχίνη (EGC), και άλλες. Προκλινικές μελέτες δείχνουν ότι η EGCG αναστέλλει την ανάπτυξη του προστάτη, και μειώνει τη φλεγμονή αναστέλλοντας τον NFkB. Επιπλέον, οι αντιοξειδωτικές ιδιότητες του EGCG είναι 25 έως 100 φορές πιο ισχυρές από τις βιταμίνες C και Ε. Οι πολυφαινολικές ενώσεις, που βρίσκονται στο πράσινο τσάι έχουν επιστημονικά συσχετιστεί με την πρόληψη μεταστάσεων του καρκίνου του προστάτη. Πολλές μελέτες έχουν συσχετίσει την κατανάλωση πράσινου τσαγιού και τις πολυφαινόλες, με την αναστολή της ανάπτυξης του όγκου και χαμηλότερα επίπεδα IGF-I. Μια μεγάλη προοπτική μελέτη στην Ιαπωνία, διαπίστωσε ότι το πράσινο τσάι δεν συσχετίστηκε με εντοπισμένο καρκίνο προστάτη, αλλά βρέθηκε να συνδέεται με μια δοσοεξαρτώμενη μείωση του κινδύνου, για άντρες που πίνουν περισσότερα από 5 φλιτζάνια την ημέρα. Πολλές μελέτες δείχνουν το πράσινο τσάι και ιδίαιτερα οι πολυφαινόλες του μπορεί να μειώσουν τη συχνότητα εμφάνισης του προστάτη και τη μείωση της εξέλιξης του προστάτη, αλλά απαιτείται περισσότερη έρευνα για να επιβεβαιωθεί και να διευκρινιστεί ο μηχανισμός της.

Καφές

Ο καφές περιέχει καφεΐνη και πολλές φαινολικές ενώσεις που μπορούν να χρησιμεύσουν ως αντιοξειδωτικά. Επιδημιολογικές μελέτες δείχνουν την αντίστροφη σχέση μεταξύ της κατανάλωσης καφέ και του κινδύνου ΣΕΣ, κυρίως για προχωρημένη ή θανατηφόρο στάδιο της νόσου, και τα ευρήματα ήταν ανεξάρτητα από την περιεκτικότητα σε καφεΐνη. Αν και αρκετές επιδημιολογικές μελέτες δεν έδειξαν καμία συσχέτιση μεταξύ της κατανάλωσης καφέ και του κινδύνου προστάτη, μια πρόσφατη μετα-ανάλυση προοπτικών μελετών κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η κατανάλωση καφέ μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο του προστάτη. Ο πιθανός μηχανισμός που εμπλέκεται είναι άγνωστος, αλλά μπορεί να περιλαμβάνουν αντιοξειδωτικές, αντι-φλεγμονώδεις επιδράσεις, τον μεταβολισμό της γλυκόζης και της ινσουλίνης και άλλα.

Ρεσβερατρόλη

Ενώ οι περισσότερες μελέτες in vitro υποδηλώνουν ότι η ρεσβερατρόλη αναστέλλει την ανάπτυξη του προστάτη, η ρεσβερατρόλη καταστέλλει την ανάπτυξη του όγκου ορισμένα, αλλά όχι όλα τα ζωικά μοντέλα, πιθανώς λόγω της περιορισμένης βιοδιαθεσιμότητας. Μέχρι σήμερα, δεν υπάρχουν κλινικές μελέτες διερεύνησης των προληπτικών ή θεραπευτικών επιδράσεων της ρεσβερατρόλης στον προστάτη.

Σταυρανθή λαχανικά

Τα σταυρανθή ή κραμβοειδή λαχανικά, που περιλαμβάνουν το κουνουπίδι, τα λαχανάκια Βρυξελλών, τη λαχανίδα, το λάχανο και το μπρόκολο. Έχει βρεθεί ότι συγκεκριμένες ουσίες π.χ. η σουλφοραφάνη (βοηθά τις πρωτεΐνες του σώματος που προστατεύουν από την αφομοίωση καρκινογόνων πρωτεϊνών) προστατεύουν τα κύτταρα του DNA από βλάβη. Μια αντίστροφη σχέση μεταξύ των σταυρανθών λαχανικών και της συχνότητας εμφάνισης του καρκίνου του προστάτη έχει βρεθεί σε πολλές μελέτες ασθενών-μαρτύρων. Σε γενικές γραμμές, δεν υπάρχει καμία πειστική ένδειξη ότι η κατανάλωση των λαχανικών αυτών μειώνει τη συχνότητα εμφάνισης της συγκεκριμένης μορφής καρκίνου.

Συμπεράσματα

Η μελλοντική έρευνα απαιτείται για να προσδιοριστεί η ιδανική δίαιτα για την πρόληψη ή τη θεραπεία του προστάτη. Ωστόσο, αρκετοί διατροφικοί παράγοντες και ορισμένες διατροφικές συνήθειες παίζουν σίγουρα σημαντικό ρόλο στη μείωση του κινδύνου εμφάνισης και στην εξέλιξη του προστάτη.

Οι συμβουλές στους ασθενείς σχετικά με τη διατροφή για την πρωτογενή και δευτερογενή πρόληψη του προστάτη, φαίνεται να περιλαμβάνουν: αύξηση στα φρούτα και τα λαχανικά, αντικατάσταση των ραφιναρισμένων υδατανθράκων από δημητριακά ολικής αλέσεως, τη μείωση του συνολικού και κορεσμένου λίπους, τη μείωση του έντονα επεξεργασμένου κρέατος και τη μέτρια ποσότητα θερμίδων ή τη μείωση των υδατανθράκων, με πρωταρχικό στόχο την απόκτηση και τη διατήρηση ενός υγιούς σωματικού βάρους.

Αυτές οι πληροφορίες προορίζονται για γενική πληροφόρηση και ενημέρωση του κοινού και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τη συμβουλή ιατρού ή άλλου αρμοδίου επαγγελματία υγείας.
Για περισσότερες πληροφορίες απευθυνθείτε στην Ε.Ο.Ε. ή στον Ουρολόγο σας.

Βιβλιογραφία

  1. Allott EH, Abern MR, Gerber L, Keto CJ, Aronson WJ, Terris MK, Kane CJ, Amling CL, Cooperberg MR, Moorman PG, Freedland SJ. Metformin does not affect risk of biochemical recurrence following radical prostatectomy: results from the SEARCH database. Prostate Cancer Prostatic Dis. 2013;16:391–397.
  2. Bosland MC, Kato I, Zeleniuch-Jacquotte A, Schmoll J, Enk Rueter E, Melamed J, Kong MX, Macias V, Kajdacsy-Balla A, Lumey LH, Xie H, Gao W, Walden P, Lepor H, Taneja SS, Randolph C, Schlicht MJ, Meserve-Watanabe H, Deaton RJ, Davies JA. Effect of soy protein isolate supplementation on biochemical recurrence of prostate cancer after radical prostatectomy: a randomized trial. JAMA. 2013;310:170–178.
  3. Catsburg C, Joshi AD, Corral R, Lewinger JP, Koo J, John EM, Ingles SA, Stern MC. Polymorphisms in carcinogen metabolism enzymes, fish intake, and risk of prostate cancer. Carcinogenesis. 2012;33:1352–1359.
  4. Center MM, Jemal A, Lortet-Tieulent J, Ward E, Ferlay J, Brawley O, Bray F. International variation in prostate cancer incidence and mortality rates. Eur Urol. 2012;61:1079–1092.
  5. Chua ME, Sio MC, Sorongon MC, Dy JS. Relationship of dietary intake of omega-3 and omega-6 fatty acids with risk of prostate cancer development: a meta-analysis of prospective studies and review of literature. Prostate Cancer. 2012;2012:826254.
  6. Darlington, G.A., Kreiger, N., Lightfoot, N., Purdham, J. & Sass-Kortsak, A. (2007) Prostate cancer risk and diet, recreational physical activity and cigarette smoking. Chronic Dis. Can. 27, 145–153.
  7. Epstein MM, Kasperzyk JL, Mucci LA, Giovannucci E, Price A, Wolk A, Hakansson N, Fall K, Andersson SO, Andren O. Dietary fatty acid intake and prostate cancer survival in Orebro County, Sweden. Am J Epidemiol. 2012;176:240–252.
  8. Freedland SJ, Mavropoulos J, Wang A, Darshan M, Demark-Wahnefried W, Aronson WJ, Cohen P, Hwang D, Peterson B, Fields T, Pizzo SV, Isaacs WB. Carbohydrate restriction, prostate cancer growth, and the insulin-like growth factor axis. Prostate. 2008;68:11–19.
  9. Galet C, Gollapudi K, Stepanian S, Byrd JB, Henning SM, Grogan T, Elashoff D, Heber D, Said J, Cohen P, Aronson WJ. Effect of a low-fat fish oil diet on proinflammatory eicosanoids and cell-cycle progression score in men undergoing radical prostatectomy. Cancer Prev Res (Phila) 2014;7:97–104.
  10. Giovannucci, E., Liu, Y., Platz, E.A., Stampfer, M.J. & Willett, W.C. (2007) Risk factors for prostate cancer incidence and progression in the health professionals follow-up study. Int. J. Cancer 121, 1571–1578.
  11. Greenwald, P. (2004) Clinical trials in cancer prevention: current results and perspectives for the future. J. Nutr. 134, 3507S–3512S.
  12. Hedelin, M., Chang, E.T., Wiklund, F., Bellocco, R., Klint, A.,Adolfsson, J., Shahedi, K., Xu, J., Adami, H.O., Gronberg, H. & Balter, K.A. (2007) Association of frequent consumption of fatty fish with prostate cancer risk is modified by COX-2 polymorphism. Int. J. Cancer 120, 398–405.
  13. Jackson MD, McFarlane-Anderson ND, Simon GA, Bennett FI, Walker SP. Urinary phytoestrogens and risk of prostate cancer in Jamaican men. Cancer Causes Control. 2010;21:2249–2257. [PubMed]
  14. Jatoi, A., Burch, P., Hillman, D., Vanyo, J.M., Dakhil, S., Nikcevich, D., Rowland, K., Morton, R., Flynn, P.J., Young, C. & Tan, W. (2007) A tomato-based, lycopene-containing intervention for androgen-independent prostate cancer: results of a Phase II study from the North Central Cancer Treatment Group. Urology 69, 289–294.
  15. Karppi J, Kurl S, Laukkanen JA, Kauhanen J. Serum beta-carotene in relation to risk of prostate cancer: the Kuopio Ischaemic Heart Disease Risk Factor study. Nutr Cancer. 2012;64:361–367.
  16. Kobayashi N, Barnard RJ, Said J, Hong-Gonzalez J, Corman DM, Ku M, Doan NB, Gui D, Elashoff D, Cohen P, Aronson WJ. Effect of low-fat diet on development of prostate cancer and Akt phosphorylation in the Hi-Myc transgenic mouse model. Cancer Res. 2008;68:3066–3073.
  17. Kurahashi, N., Sasazuki, S., Iwasaki, M., Inoue, M. & Tsugane, S. (2008) Green tea consumption and prostate cancer risk in Japanese men: a prospective study. Am. J. Epidemiol. 167, 71–77.
  18. Lazarevic B, Hammarstrom C, Yang J, Ramberg H, Diep LM, Karlsen SJ, Kucuk O, Saatcioglu F, Tasken KA, Svindland A. The effects of short-term genistein intervention on prostate biomarker expression in patients with localised prostate cancer before radical prostatectomy. Br J Nutr. 2012;108:2138–2147.
  19. Levine ME, Suarez JA, Brandhorst S, Balasubramanian P, Cheng CW, Madia F, Fontana L, Mirisola MG, Guevara-Aguirre J, Wan J, Passarino G, Kennedy BK, Wei M, Cohen P, Crimmins EM, Longo VD. Low protein intake is associated with a major reduction in IGF-1, cancer, and overall mortality in the 65 and younger but not older population. Cell Metab. 2014;19:407–417.
  20. Lin PH, Aronson W, Freedland SJ. Nutrition, dietary interventions and prostate cancer: the latest evidence. BMC Med. 2015 Jan 8;13:3.
  21. Masko EM, Allott EH, Freedland SJ. The relationship between nutrition and prostate cancer: is more always better? Eur Urol. 2013;63:810–820.
  22. Masko EM, Thomas JA, 2nd, Antonelli JA, Lloyd JC, Phillips TE, Poulton SH, Dewhirst MW, Pizzo SV, Freedland SJ. Low-carbohydrate diets and prostate cancer: how low is “low enough”? Cancer Prev Res (Phila) 2010;3:1124–1131.
  23. Mavropoulos JC, Isaacs WB, Pizzo SV, Freedland SJ. Is there a role for a low-carbohydrate ketogenic diet in the management of prostate cancer? Urology. 2006;68:15–18.
  24. Ohwaki K, Endo F, Kachi Y, Hattori K, Muraishi O, Nishikitani M, Yano E. Relationship between dietary factors and prostate-specific antigen in healthy men. Urol Int. 2012;89:270–274.
  25. Park SY, Murphy SP, Wilkens LR, Henderson BE, Kolonel LN. Fat and meat intake and prostate cancer risk: the multiethnic cohort study. Int J Cancer. 2007;121:1339–1345.
  26. Peters, U., Littman, A.J., Kristal, A.R., Patterson, R.E., Potter, J.D. & White, E. (2008) Vitamin E and selenium supplementation and risk of prostate cancer in the Vitamins and lifestyle (VITAL) study cohort. Cancer Causes Control 19, 75–87.
  27. Pettersson A, Kasperzyk JL, Kenfield SA, Richman EL, Chan JM, Willett WC, Stampfer MJ, Mucci LA, Giovannucci EL. Milk and dairy consumption among men with prostate cancer and risk of metastases and prostate cancer death. Cancer Epidemiol Biomarkers Prev. 2012;21:428–436.
  28. Roswall N, Larsen SB, Friis S, Outzen M, Olsen A, Christensen J, Dragsted LO, Tjonneland A. Micronutrient intake and risk of prostate cancer in a cohort of middle-aged, Danish men. Cancer Causes Control. 2013;24:1129–1135. Gilbert R, Metcalfe C, Fraser WD, Donovan J, Hamdy F, Neal DE, Lane JA, Martin RM. Associations of circulating retinol, vitamin E, and 1,25-dihydroxyvitamin D with prostate cancer diagnosis, stage, and grade. Cancer Causes Control. 2012;23:1865–1873.
  29. Travis RC, Allen NE, Appleby PN, Price A, Kaaks R, Chang-Claude J, Boeing H, Aleksandrova K, Tjonneland A, Johnsen NF, Overvad K, Ramon Quiros J, Gonzalez CA, Molina-Montes E, Sanchez MJ, Larranaga N, Castano JM, Ardanaz E, Khaw KT, Wareham N, Trichopoulou A, Karapetyan T, Rafnsson SB, Palli D, Krogh V, Tumino R, Vineis P, Bueno-de-Mesquita HB, Stattin P, Johansson M, et al. Prediagnostic concentrations of plasma genistein and prostate cancer risk in 1,605 men with prostate cancer and 1,697 matched control participants in EPIC. Cancer Causes Control. 2012;23:1163–1171.
  30. Tsilidis KK, Capothanassi D, Allen NE, Rizos EC, Lopez DS, van Veldhoven K, Sacerdote C, Ashby D, Vineis P, Tzoulaki I, Ioannidis JP. Metformin does not affect cancer risk: a cohort study in the U.K. Clinical Practice Research Datalink analyzed like an intention-to-treat trial. Diabetes Care. 2014;37:2522–2532.